Χθες ήταν μια πολύ καλή μέρα για θέατρο. Δε θα σταθώ στην αφόρητη ζέστη, η οποία είναι αποτρεπτικός παράγοντας στο να κάνεις οτιδήποτε. Πήρα 2 εισιτήρια και τη φίλη μου απ'το χέρι και πήγαμε στο θέατρο Κήπου να πλημμυρίσουμε το νου μας κουλτούρα.
Αν κρίνεις από τη διανομή, θα περίμενε κανείς να δει μια αξιοπρεπέστατη παράσταση, με δραματικές ερμηνείες, επιβλητικούς χαρακτήρες και γενικά να σου σηκωθεί η τρίχα.
Ιφιγένεια εν Αυλίδι λοιπόν. Θέμης Μουμουλίδης ο σκηνοθέτης, γνωστός και μη εξαιρετέος στους θεατρικούς κύκλους, με πολλές παραστάσεις στο ενεργητικό του και κάποιες απ' αυτές καλές.
Η χθεσινή δεν είναι μια απ' αυτές.
Πριν συνεχίσω τα καντήλια, θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στο χορό, που πραγματικά ήταν το μόνο πράγμα που άξιζε και έκανε τους καταξιωμένους πρωταγωνιστές να φαντάζουν υποψήφιοι για το "Ελλάδα έχεις ταλέντο". Επίσης αξιοσημείωτος είναι ο επαγγελματισμός των ηθοποιών που αποτελούσαν το χορό, καθώς ούτε μια φορά, κατά τη διάρκεια της παράστασης δεν έπεσαν κάτω από τα γέλια με την ερμηνεία της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη.
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως.
Το σκηνικό της παράστασης ήταν απλό, λιτό κι απέριττο, με μια ορθογώνια φωτισμένη επιφάνεια γεμάτη νερό στο κέντρο της σκηνής, να εντυπωσιάζει. Μια γραφομηχανή πάνω σ' ένα τραπέζι, καρέκλες και κάτι σε κάγκελα - σκάλα κατά μήκος του φόντου. Η παράσταση ξεκινά με το χορό και προδιαθέτει το κοινό για μια εξαιρετική παράσταση.
Που να ξέραμε...
Οι πρωταγωνιστές λοιπόν...
Λέω να περάσω πρώτα απ' αυτούς που διασώθηκαν από τον όλεθρο.
Όλεθρος, πάντα, για μένα, με βάση το τι έχω δει μέχρι τώρα, τα βιώματά μου, την άποψή μου για την τέχνη και το θέατρο και διάφορες τέτοιες αηδίες, που θα πείτε μερικοί, για να δικαιολογήσετε την ατάκα "σε μερικούς όμως άρεσε".
Μηνάς Χατζησαββας στο ρόλο του Πρεσβύτη. Δεν τον είχα ξαναδεί επί σκηνής και δεν ήξερα τι να περιμένω. Εξαιρετικός για το διάστημα που συμμετείχε, καθώς ήταν σχετικά μικρός ο ρόλος του στο έργο. Ισορροπημένος και εκφραστικός όσο πρέπει χωρίς υπερβολές και περιττά δράματα. Διέφερε από τους χαρακτήρες που συνήθως ενσαρκώνει τηλεοπτικά και αντεπεξήλθε πλήρως στις απαιτήσεις του ρόλου.
Ο Άγγελος Μπούρας ως Μενέλαος. Φορούσε καταπληκτικό σακάκι και γι αυτό παίρνει άριστα 10'! Καλό. Αυτός ο κύριος με τη χαρακτηριστική διαπεραστική φωνή, που μπορεί να σου προκαλέσει χρόνιες ημικρανίες υπό συνθήκες, είναι θαμώνας των έργων του Μουμουλιδη τα τελευταία χρονια και όχι άδικα μιας και η απόδοσή του είναι σταθερά καλή. Ο μουνόδουλος φωνακλάς Μενέλαος λοιπόν, που φέρεται να οδήγησε 2 έθνη σε πολεμική σύρραξη για μια πουτάνα, έτρεχε πάνω κάτω στη σκηνή και ωρυόταν για την απόφαση του αδελφού του, να μη σφάξει το βλαστάρι στο βωμό της Αρτέμιδος. Καλός, αλλά σε λάθος ρόλο. Για λογούς προφύλαξης του κοινού κυρίως. Αν βοηθάει και η ακουστική του θεάτρου, ο κύριος Μπούρας, μπορεί να σε στείλει απευθείας σε φροντιστήριο εκμάθησης της νοηματικής. Συνολικά ήταν ωραίος, αλλά είχε εκφράσεις μερικές στιγμές που προκαλούσαν γέλιο.
Η Ιφιγένεια κόρη του Αγαμέμνονα ήταν η Ιωάννα Παππά. Καθόλου κακή, έκανε στην αρχή το χαζοχαρούμενο κατσικάκι πριν το Πάσχα, που δεν ξέρει τι το περιμένει και μετά σπάραξαν κ τα τσιμέντα με το δράμα της. Μονό μερικά ξεσπάσματα σου μένουν στο μυαλό από την χθεσινή Ιφιγένεια.
Ως εδώ καλά...
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου. Ήταν ο Άγγελος. Για τους φανατικούς του STAR WARS θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, αφού ήταν ίδια σε κίνηση και ομιλία με το αγαπημένο robot C3PO. Τι σκεφτόταν ο σκηνοθέτης όταν ετοίμαζε το ρόλο της δεν ξέρουμε.
Γιάννης Στανκογλου. Ο Αχιλλέας με ράστα. Κλάμα... Αν ήταν φίλος σου θα του έλεγες στο τέλος του έργου "βούλωσε το ρε μαλάκα! Μας έχεις σπάσει τ' αρχίδια, μιάμιση ώρα φωνάζεις σαν πίθηκας στη Σία Λιαροπουλου!" Οκ. Είσαι Ο Αχιλλέας. Αντρουά, αρχιδάτος, τεστοστερόνη στα ουράνια και δε συμμαζεύεται. Αλλά δε δικαιολογείται να προσπαθείς να καθησυχάσεις μια μάνα και το παιδί της, και να βρυχάσαι σαν αρκούδα. Ναι καταλαβαίνω σε πνίγει το δίκιο, ακούγονται και τ' αυτοκίνητα απ' το δρόμο, αλλά είναι τετάρτη απόγευμα και δεν έχει πολύ κίνηση, χαλάρωσε. Υπερβολικός με λίγα λόγια.
Ο Στέλιος Μάινας στο ρόλο του Αγαμέμνονα. Ο κύριος Μάινας είναι πολύ γνωστός σε όλους και σταθερή άξια, σχεδόν σε κάθε τηλεοπτική σεζόν. Μας έχει χαρίσει στιγμές συγκίνησης, άπειρου γέλιου και απείρου κάλλους. Απ' όπου κι αν έχει περάσει στην τηλεόραση, άφησε το στίγμα του, σαν ηθοποιός. ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΜΩΣ! 3η φορά τον βλέπω σε θεατρική παράσταση, 3η φορά γκρεμίζεται η εικόνα που είχα για τον ηθοποιό Μάινα. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο υπερβολικός σε κάθε κίνησή του ή σε καθετί που λέει. Ειδικά στη φάση που ικέτευαν μάνα και κόρη δε μπορούσα να κρατηθώ απ' τα γέλια. Είχε σταθεί σαν κολόνα, είχε φουσκώσει σαν πρησμένη action figure στη συσκευασία της και όλα τα λεφτά ήταν η φάτσα του! Γούρλωσε τα μάτια, φούσκωσε τα μάγουλα και ίσα που δεν έβγαζε ατμός από τ' αφτιά. Κρίμα. Για ακόμη μια φορά αποδείχτηκε ότι είναι καθαρά τηλεοπτικός ηθοποιός.
Και τώρα ο εμετός.
ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ. Αυτός ο ογκόλιθος της υποκριτικής τέχνης πότε βγαίνει στη σύνταξη; Δεν την αντέχει άλλο το σανίδι. Είναι σα να βλέπεις τη Ντόρα Μπακογιάννη να παπαρολογεί στη βουλή. Μια ζωή η ίδια, υπερβολική, άχαρη και ψεύτικη, συνήθισε να πρωταγωνιστεί σε ρόλους μοιραίας γυναίκας. Έχει πατρονάρει αυτό το ρόλο κι ότι και να τη βάλεις να παίξει, θα πάει να το κουμπώσει πάνω. Είτε καλόγρια τη βάλεις να παίξει, είτε κακομοίρα νοικοκυρά, κάπου θα βρει να μας δείξει πόσο καυλιάρα είναι. Πρέπει να έχει χοντρό βύσμα για να την επιλεγουν σε παραστάσεις για οποιονδήποτε ρόλο. Δεν εξηγείται αλλιώς. Στην χθεσινή παράσταση και σε κάθε παράσταση, αδυνατεί να σου μεταδώσει τα συναισθήματα του προσώπου που ενσαρκώνει, γιατί πολύ απλά δείχνει ότι δεν τη νοιάζει. Σε όλο το έργο ποζάρει. Λες και θέλει να φαίνεται ωραία σε κάποιο υποθετικό φακό. Για άλλη μια φορά χθες ήταν απαράδεκτη. Για άλλη μια φορά δεν κατάφερε να δικαιολογήσει τους λόγους για τους οποίους θεωρείται κορυφαία ηθοποιός. Η Κλυταιμνήστρα χθες ήταν μια άχαρη παρουσιάστρια μεσημεριανού talk show με καλεσμένους νυν αποτυχημένους ξεχασμένους πάλαι ποτέ αστέρες, που διαφημίζουν το ανύπαρκτο έργο τους και κράζουν την άδικη κοινωνία για την κατάντια τους. Και μόλις περιέγραψα την Τατιάνα Στεφανίδου. Καρυοφυλλια, άστο, γάμα το. Δε μπορείς, δεν το 'χεις.
Εν κατακλείδι, ο Μουμουλίδης επιμένει να επιλέγει τους ίδιους και τους ίδιους στις παραστάσεις του, δεν τολμά και δεν πρωτοτυπεί. Με την Ιφιγένεια, που έχει ανεβάσει παλαιότερα με το ίδιο σχεδόν cast, φαίνεται ότι προσπάθησε να κάνει μια σύγχρονη οπτικά μεταφορά, χωρίς να μπει στη διαδικασία να φέρει τα κείμενα σε αντίστοιχα σύγχρονα επίπεδα. Σε μέρη του κειμένου η μετάφραση ήταν τόσο κακή και αστεία που σε συνδυασμό με τις μέτριες έως κακές ερμηνείες, σου γαργαλούσαν ανελέητα το στομάχι. Έχω να δω κάτι καλό καιρό τώρα και μάλλον θ' αργήσω.
Υ.Γ.1 Όπως βλεπετε δε σχολιασα τους θεατές καθόλου. Ούτε καν το ότι έγινε δις παρατήρηση από το θέατρο γιατί κάποιες "κυρίες" ήθελαν την άπλα τους, ή για το ότι κάποιες άλλες αποφάσισαν ότι το θέατρο, είναι ο κατάλληλος χώρος για "καλοπροαίρετο κοινωνικό σχολιασμό". Ειδικά η καριόλα με το κίτρινο φόρεμα από πίσω μου είναι τυχερή που επέζησε.
Υ.Γ.2 Χίλια μπράβο και πάλι στο χορό.
Υ.Γ.3 Τα παραπάνω είναι άποψή μου και δε με απασχολεί αν συμφωνείτε ή όχι. Αλλά αν διαφωνείτε, περαστικά σας!
The True Evil
Αν κρίνεις από τη διανομή, θα περίμενε κανείς να δει μια αξιοπρεπέστατη παράσταση, με δραματικές ερμηνείες, επιβλητικούς χαρακτήρες και γενικά να σου σηκωθεί η τρίχα.
Ιφιγένεια εν Αυλίδι λοιπόν. Θέμης Μουμουλίδης ο σκηνοθέτης, γνωστός και μη εξαιρετέος στους θεατρικούς κύκλους, με πολλές παραστάσεις στο ενεργητικό του και κάποιες απ' αυτές καλές.
Η χθεσινή δεν είναι μια απ' αυτές.
Πριν συνεχίσω τα καντήλια, θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στο χορό, που πραγματικά ήταν το μόνο πράγμα που άξιζε και έκανε τους καταξιωμένους πρωταγωνιστές να φαντάζουν υποψήφιοι για το "Ελλάδα έχεις ταλέντο". Επίσης αξιοσημείωτος είναι ο επαγγελματισμός των ηθοποιών που αποτελούσαν το χορό, καθώς ούτε μια φορά, κατά τη διάρκεια της παράστασης δεν έπεσαν κάτω από τα γέλια με την ερμηνεία της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη.
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως.
Το σκηνικό της παράστασης ήταν απλό, λιτό κι απέριττο, με μια ορθογώνια φωτισμένη επιφάνεια γεμάτη νερό στο κέντρο της σκηνής, να εντυπωσιάζει. Μια γραφομηχανή πάνω σ' ένα τραπέζι, καρέκλες και κάτι σε κάγκελα - σκάλα κατά μήκος του φόντου. Η παράσταση ξεκινά με το χορό και προδιαθέτει το κοινό για μια εξαιρετική παράσταση.
Που να ξέραμε...
Οι πρωταγωνιστές λοιπόν...
Λέω να περάσω πρώτα απ' αυτούς που διασώθηκαν από τον όλεθρο.
Όλεθρος, πάντα, για μένα, με βάση το τι έχω δει μέχρι τώρα, τα βιώματά μου, την άποψή μου για την τέχνη και το θέατρο και διάφορες τέτοιες αηδίες, που θα πείτε μερικοί, για να δικαιολογήσετε την ατάκα "σε μερικούς όμως άρεσε".
Μηνάς Χατζησαββας στο ρόλο του Πρεσβύτη. Δεν τον είχα ξαναδεί επί σκηνής και δεν ήξερα τι να περιμένω. Εξαιρετικός για το διάστημα που συμμετείχε, καθώς ήταν σχετικά μικρός ο ρόλος του στο έργο. Ισορροπημένος και εκφραστικός όσο πρέπει χωρίς υπερβολές και περιττά δράματα. Διέφερε από τους χαρακτήρες που συνήθως ενσαρκώνει τηλεοπτικά και αντεπεξήλθε πλήρως στις απαιτήσεις του ρόλου.
Ο Άγγελος Μπούρας ως Μενέλαος. Φορούσε καταπληκτικό σακάκι και γι αυτό παίρνει άριστα 10'! Καλό. Αυτός ο κύριος με τη χαρακτηριστική διαπεραστική φωνή, που μπορεί να σου προκαλέσει χρόνιες ημικρανίες υπό συνθήκες, είναι θαμώνας των έργων του Μουμουλιδη τα τελευταία χρονια και όχι άδικα μιας και η απόδοσή του είναι σταθερά καλή. Ο μουνόδουλος φωνακλάς Μενέλαος λοιπόν, που φέρεται να οδήγησε 2 έθνη σε πολεμική σύρραξη για μια πουτάνα, έτρεχε πάνω κάτω στη σκηνή και ωρυόταν για την απόφαση του αδελφού του, να μη σφάξει το βλαστάρι στο βωμό της Αρτέμιδος. Καλός, αλλά σε λάθος ρόλο. Για λογούς προφύλαξης του κοινού κυρίως. Αν βοηθάει και η ακουστική του θεάτρου, ο κύριος Μπούρας, μπορεί να σε στείλει απευθείας σε φροντιστήριο εκμάθησης της νοηματικής. Συνολικά ήταν ωραίος, αλλά είχε εκφράσεις μερικές στιγμές που προκαλούσαν γέλιο.
Η Ιφιγένεια κόρη του Αγαμέμνονα ήταν η Ιωάννα Παππά. Καθόλου κακή, έκανε στην αρχή το χαζοχαρούμενο κατσικάκι πριν το Πάσχα, που δεν ξέρει τι το περιμένει και μετά σπάραξαν κ τα τσιμέντα με το δράμα της. Μονό μερικά ξεσπάσματα σου μένουν στο μυαλό από την χθεσινή Ιφιγένεια.
Ως εδώ καλά...
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου. Ήταν ο Άγγελος. Για τους φανατικούς του STAR WARS θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, αφού ήταν ίδια σε κίνηση και ομιλία με το αγαπημένο robot C3PO. Τι σκεφτόταν ο σκηνοθέτης όταν ετοίμαζε το ρόλο της δεν ξέρουμε.
Γιάννης Στανκογλου. Ο Αχιλλέας με ράστα. Κλάμα... Αν ήταν φίλος σου θα του έλεγες στο τέλος του έργου "βούλωσε το ρε μαλάκα! Μας έχεις σπάσει τ' αρχίδια, μιάμιση ώρα φωνάζεις σαν πίθηκας στη Σία Λιαροπουλου!" Οκ. Είσαι Ο Αχιλλέας. Αντρουά, αρχιδάτος, τεστοστερόνη στα ουράνια και δε συμμαζεύεται. Αλλά δε δικαιολογείται να προσπαθείς να καθησυχάσεις μια μάνα και το παιδί της, και να βρυχάσαι σαν αρκούδα. Ναι καταλαβαίνω σε πνίγει το δίκιο, ακούγονται και τ' αυτοκίνητα απ' το δρόμο, αλλά είναι τετάρτη απόγευμα και δεν έχει πολύ κίνηση, χαλάρωσε. Υπερβολικός με λίγα λόγια.
Ο Στέλιος Μάινας στο ρόλο του Αγαμέμνονα. Ο κύριος Μάινας είναι πολύ γνωστός σε όλους και σταθερή άξια, σχεδόν σε κάθε τηλεοπτική σεζόν. Μας έχει χαρίσει στιγμές συγκίνησης, άπειρου γέλιου και απείρου κάλλους. Απ' όπου κι αν έχει περάσει στην τηλεόραση, άφησε το στίγμα του, σαν ηθοποιός. ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΜΩΣ! 3η φορά τον βλέπω σε θεατρική παράσταση, 3η φορά γκρεμίζεται η εικόνα που είχα για τον ηθοποιό Μάινα. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο υπερβολικός σε κάθε κίνησή του ή σε καθετί που λέει. Ειδικά στη φάση που ικέτευαν μάνα και κόρη δε μπορούσα να κρατηθώ απ' τα γέλια. Είχε σταθεί σαν κολόνα, είχε φουσκώσει σαν πρησμένη action figure στη συσκευασία της και όλα τα λεφτά ήταν η φάτσα του! Γούρλωσε τα μάτια, φούσκωσε τα μάγουλα και ίσα που δεν έβγαζε ατμός από τ' αφτιά. Κρίμα. Για ακόμη μια φορά αποδείχτηκε ότι είναι καθαρά τηλεοπτικός ηθοποιός.
Και τώρα ο εμετός.
ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ. Αυτός ο ογκόλιθος της υποκριτικής τέχνης πότε βγαίνει στη σύνταξη; Δεν την αντέχει άλλο το σανίδι. Είναι σα να βλέπεις τη Ντόρα Μπακογιάννη να παπαρολογεί στη βουλή. Μια ζωή η ίδια, υπερβολική, άχαρη και ψεύτικη, συνήθισε να πρωταγωνιστεί σε ρόλους μοιραίας γυναίκας. Έχει πατρονάρει αυτό το ρόλο κι ότι και να τη βάλεις να παίξει, θα πάει να το κουμπώσει πάνω. Είτε καλόγρια τη βάλεις να παίξει, είτε κακομοίρα νοικοκυρά, κάπου θα βρει να μας δείξει πόσο καυλιάρα είναι. Πρέπει να έχει χοντρό βύσμα για να την επιλεγουν σε παραστάσεις για οποιονδήποτε ρόλο. Δεν εξηγείται αλλιώς. Στην χθεσινή παράσταση και σε κάθε παράσταση, αδυνατεί να σου μεταδώσει τα συναισθήματα του προσώπου που ενσαρκώνει, γιατί πολύ απλά δείχνει ότι δεν τη νοιάζει. Σε όλο το έργο ποζάρει. Λες και θέλει να φαίνεται ωραία σε κάποιο υποθετικό φακό. Για άλλη μια φορά χθες ήταν απαράδεκτη. Για άλλη μια φορά δεν κατάφερε να δικαιολογήσει τους λόγους για τους οποίους θεωρείται κορυφαία ηθοποιός. Η Κλυταιμνήστρα χθες ήταν μια άχαρη παρουσιάστρια μεσημεριανού talk show με καλεσμένους νυν αποτυχημένους ξεχασμένους πάλαι ποτέ αστέρες, που διαφημίζουν το ανύπαρκτο έργο τους και κράζουν την άδικη κοινωνία για την κατάντια τους. Και μόλις περιέγραψα την Τατιάνα Στεφανίδου. Καρυοφυλλια, άστο, γάμα το. Δε μπορείς, δεν το 'χεις.
Εν κατακλείδι, ο Μουμουλίδης επιμένει να επιλέγει τους ίδιους και τους ίδιους στις παραστάσεις του, δεν τολμά και δεν πρωτοτυπεί. Με την Ιφιγένεια, που έχει ανεβάσει παλαιότερα με το ίδιο σχεδόν cast, φαίνεται ότι προσπάθησε να κάνει μια σύγχρονη οπτικά μεταφορά, χωρίς να μπει στη διαδικασία να φέρει τα κείμενα σε αντίστοιχα σύγχρονα επίπεδα. Σε μέρη του κειμένου η μετάφραση ήταν τόσο κακή και αστεία που σε συνδυασμό με τις μέτριες έως κακές ερμηνείες, σου γαργαλούσαν ανελέητα το στομάχι. Έχω να δω κάτι καλό καιρό τώρα και μάλλον θ' αργήσω.
Υ.Γ.1 Όπως βλεπετε δε σχολιασα τους θεατές καθόλου. Ούτε καν το ότι έγινε δις παρατήρηση από το θέατρο γιατί κάποιες "κυρίες" ήθελαν την άπλα τους, ή για το ότι κάποιες άλλες αποφάσισαν ότι το θέατρο, είναι ο κατάλληλος χώρος για "καλοπροαίρετο κοινωνικό σχολιασμό". Ειδικά η καριόλα με το κίτρινο φόρεμα από πίσω μου είναι τυχερή που επέζησε.
Υ.Γ.2 Χίλια μπράβο και πάλι στο χορό.
Υ.Γ.3 Τα παραπάνω είναι άποψή μου και δε με απασχολεί αν συμφωνείτε ή όχι. Αλλά αν διαφωνείτε, περαστικά σας!
The True Evil
